alt

TRAWY - ROŚLINY ROKU W OGRODZIE BOTANICZNYM 

Roślinami Roku 2008 w Ogrodzie Botanicznym zostały trawy. Piękne kompozycje z traw ozdobnych można podziwiać przy alei głównej. W pobliżu sklepiku z pamiątkami znajduje się wystawa interesujących gatunków i odmian oraz gablota, w której zamieszczono ciekawostki i różnego rodzaju przedmioty związane z trawami. Zachęcamy również do czytania gazetki „Ogród Wita”, w której można znaleźć wiele informacji na temat tych ciekawych roślin.

Zastosowanie traw w ogrodzie może być bardzo różne. Wysokie, kępowe gatunki można sadzić jako solitery. Trawy rosnące na większych płaszczyznach mogą stanowić doskonałe tło dla innych roślin. Wykorzystuje się je w zestawieniach z innymi roślinami rabatowymi czy balkonowymi lub jako nasadzenia jednogatunkowe. Niskie kępowe gatunki sprawdzają się jako rośliny okrywowe, z których można tworzyć wielobarwne kobierce. Ze względu na to, iż w naturze trawy występują na siedliskach o bardzo dużej amplitudzie ekologicznej, znajdziemy gatunki, które można wykorzystać zarówno do obsadzenia suchych ogrodów skalnych jak i wilgotnych gleb nad brzegiem stawu.

Smukły pokrój rośliny o cienkim źdźble, wąskich równolegle unerwionych liściach i niepozornych kwiatostanach, to ogólny plan budowy wspólny dla wszystkich roślin trawiastych. Za rośliny trawiaste uznaje się rośliny należące do trzech rodzin: sitowatych (Juncaceae), turzycowatych (Cyperaceae) i traw właściwych (Poaceae).

Do rodziny Poaceae należy aż 10 000 gatunków traw. Za wyjątkiem bambusów, które mogą wyrastać wysoko jak drzewa i dlatego silnie drewnieją, trawy są roślinami zielnymi. Niektóre gatunki to rośliny jednoroczne, jak np. Drżączka większa (Biza maxima) czy Dmuszek jajowaty (Lagurus ovatus), większość to jednak gatunki wieloletnie. Trawy wytwarzają wiązkowy system korzeniowy i łodygę zwaną źdźbłem. Źdźbło dzieli się na kolanka, które są wypełnione tkanką oraz międzywęźla na ogół puste. Nasadowa część liścia trawy to tzw. pochwa liściowa. W miejscu przejścia pochwy w blaszkę liściową znajduje się języczek. Blaszka liściowa ma typową równoległą nerwację, może być płaska lub zwinięta a nawet pofałdowana. Kwiaty traw są niepozorne, obupłciowe, wiatropylne, zebrane w kłoski tworzące kwiatostany. Kwiatostanem może być: kłos – życica trwała (Lolium perenne), wiecha – Uniola szerokolistna (Uniola latifolia), wiecha kłosokształtna - Piórkówka amerykańska (Pennisteum americanum) lub kolba – Kukurydza zwyczajna (Zea mays). Owocem traw jest ziarniak (niełupka).

Turzycowate to również liczna rodzina, bo reprezentowana przez około 4000 gatunków. Spotkać je można zarówno na suchych jak i wilgotnych stanowiskach. Rosną na torfowiskach wysokich, bagnach, nad brzegami zbiorników wodnych, a także w wilgotnych i suchych lasach, na wydmach i wysokogórskich piargach. Typowe dla turzycowatych są trójkątne w przekroju poprzecznym, pozbawione kolanek i wypełnione miękiszem pędy. Liście mogą być równowąskie, szczecinowate, płaskie lub rynienkowate często o ostrych krawędziach. Ustawione są w trzech szeregach. Pochwy liściowe są przeważnie zamknięte. Kwiaty są drobne, wiatropylne, rozdzielnopłciowe, zebrane w grona, główki, kłosy, wiechy lub rozrzutki. Owocem turzyc jest orzeszek. Wytwarzają one wiązkowy system korzeniowy, podziemne kłącza lub rozłogi.

Rodzina sitowatych jest mniej liczna od poprzednich. Jest to około 300 gatunków roślin, z których większość należy do dwóch rodzajów: sit (Juncus) i kosmatka (Luzula). Przeważająca część przedstawicieli (głównie sity) zasiedla stanowiska mokre przy brzegach rzek i jezior, na mokrych łąkach i w wilgotnych lasach. Kosmatki preferują stanowiska dość suche, często cieniste jak lasy i zarośla. Pędy i liście są ściśle wypełnione białym gąbczastym miękiszem. Kwiatostanem sitowatych jest przekształcona forma wiechy tzw. rozrzutka, a owocem torebka.

Wstecz

COPYRIGHT © Daniel Skarżyński 2008Sebastian Gąsior 2016