alt

LWOWSKI OGRÓD BOTANICZNY

  • Od 1992 w ukraińskim rejestrze rezerwatów przyrody o znaczeniu ogólnopaństwowym.
  • Założył go w 1852 r. Hiacynt Łobarzewski, profesor Uniwersytetu Lwowskiego, na terenie ogrodu przyklasztornego trynitarzy, w centrum miasta (2 ha). W pierwszych latach istnienia zbudowano cieplarnie i założono park dendrologiczny w stylu angielskim.
  • W latach 1872–1916 kierował Ogrodem prof. Teofil Ciesielski (1846–1916), przybyły z Wrocławia, gdzie studiował, doktoryzował się i pracował jako kustosz Muzeum Botanicznego założonego przez prof. H.R. Goepperta. Utworzył dział flory okolic Lwowa. W szklarniach uprawiano za jego czasów wiele storczyków, palm, kaktusów i innych roślin egzotycznych.
  • W 1911 r., w celu powiększenia Ogrodu, Uniwersytet nabył 4,5-hektarową działkę w dawnym majątku rodziny Cetnerów (tzw. Cetnerówka). Parcela miała urozmaiconą rzeźbę i zróżnicowane warunki glebowe, co okazało się jej atutem.
  • W 1924 r. dyrekcję objął prof. Stanisław Kulczyński (1895–1975), który po II wojnie przybył do Wrocławia, gdzie został pierwszym rektorem Uniwersytetu i Politechniki, a równocześnie kierował Instytutem Botaniki. Za jego czasów powstał dział flory Galicji, do którego materiał roślinny zbierano na specjalnych ekspedycjach.
  • W czasie wojny Ogród poniósł znaczne straty.
  • Pierwszym dyrektorem ukraińskim został akademik A.S. Łazarenko. Obszar nowszej części Ogrodu powiększono do 104 ha (!). Prowadzono badania fizjologiczne i biochemiczne, studiowano florę i szatę roślinną zachodniej Ukrainy, wprowadzano do uprawy nowe rośliny.
  • Na początku lat 70. XX w. większą część terenu przyłączono do Parku Leśnego Pohulanka. Powierzchnia Ogrodu zmalała do 16,5 ha i tyle też wynosi obecnie.
  • W 1974 r. zbudowano istniejący do dziś kompleks szklarniowy o powierzchni 1250 m kw.
  • Dzisiaj Ogród składa się z 5 głównych działów:

    • – roślin zielnych dziko rosnących (karpatarium, system, rośliny lecznicze, rośliny wodne i błotne, ekspozycje naturalnej flory otwartej przestrzeni);
    • – dendrologicznego;
    • – roślin uprawnych i ozdobnych;
    • – roślin tropikalnych i subtropikalnych;
    • – fizjologii i biochemii roślin.

    Najcenniejsze kolekcje posiada dział roślin tropikalnych i subtropikalnych (ponad 1200 taksonów), wpisany do rejestru obiektów naukowych będących narodowym dobrem Ukrainy. Wiele okazów liczy 100–150 lat, np. sagowce.

  • Ogółem uprawia się ponad 3350 taksonów roślin.
  • Główny kierunek działalności naukowej to opracowanie biologicznych podstaw zachowania i racjonalnego wykorzystania zasobów roślinnych. Szczególną uwagę poświęca się badaniom nad gatunkami rodzimymi zagrożonymi wyginięciem.
  • W 1999 r. rozpoczęto reorganizację Ogrodu, mającą na celu uporządkowanie kolekcji i ekspozycji roślinnych według kryteriów fitogeograficznych i systematycznych. Znacznie powiększono działy systematyki roślin i roślin leczniczych, zrekonstruowano karpatarium, rozwija się kolekcja roślin wodnych i błotnych w stawie i wzdłuż strumienia, całkowicie zrekonstruowano obsadę basenu, odnowiono kolekcję paproci gruntowych, rozpoczęto rekonstrukcję działu wieloletnich i jednorocznych roślin uprawnych, trwa odnawianie kolekcji róż, dalii, chryzantem, rozpoczęto tworzenie kolekcji mieczyków, stworzono specjalistyczną kolekcję storczyków, znacznie powiększono kolekcję imbirowatych, założono kolekcję roślin mięsożernych.

 

COPYRIGHT © Daniel Skarżyński 2008Sebastian Gąsior 2016